Kind te zijn in deze wereld

kinderen

 

Kinderen blijven me fascineren. Prachtige mini-mensen die eigenlijk al volop en misschien nog wel meer echt mens zijn als volwassenen. Maar het doet me ook pijn hoe deze minimensen geconditioneerd worden door de maatschappij en de wereld. We zetten ze immers nog zo in een keurslijf, op school en ook vaak in de opvoeding. Door te zeggen wat hoort en niet. Voor hun bestwil noemen we dat.

Natuurlijk voor een gedeelte waar, we leven in een samenleving waar je rekening met elkaar moet houden, waar je samen moet leven en waar je niet alleen maar kunt doen en zeggen wat je wilt. Maar tegelijk slaan we hierin door. Leren we vaak dat je je moet conformeren aan een groep. Op de lagere school begint dat al. Erbij horen, geen buitenbeentje zijn, de kans gepest te worden. Het is jammer. Waarom mag je niet anders en toch onderdeel van het geheel zijn zonder buitengesloten te worden?

Ik heb er als kind zo mee geworsteld. Me anders gevoeld maar me zo aangepast om onderdeel van het geheel te zijn. Pas nu ik ouder word, besef ik dat ik anders mag zijn en toch onderdeel van het geheel kan zijn. Maar dat vraagt vertrouwen, zelfvertrouwen en geloof in jezelf. Geloven dat je een prachtig mens bent die, ondanks dat hij zich anders voelt als de rest, ook prachtig is. En dat is wat veel kinderen nog niet hebben. Waar ook niet specifiek les in gegeven wordt op school naast de gebruikelijke complimentjes als je een toets goed gemaakt hebt. Complimentjes dat je een prachtig mens bent, complimentjes krijgen in je eigen kwaliteiten die je hebt als kind. Dat ontbreekt nog vaak en mag nog groeien in onze samenleving. Dat voorkomt problemen later in je leven. Waarbij je alsnog bevestiging bij jezelf moet gaan zoeken naar de mooiheid in jezelf.

Laten we de wereld en de samenleving veranderen. Laten we alle kinderen zichzelf mogen laten zijn. Laten we onze kinderen bevestigen, keer op keer, hoe prachtig ze zijn. Dat ze mogen gillen, schreeuwen en stampen als ze het even niet meer weten en voelen. Maar dat we ze begrijpen. Zodat ze mogen voelen hoe mooi ze zijn. Met hun mooie en schaduwkanten. Dat alles goed is.

Kinderyoga kan hierin ondersteunen. Wekelijks mogen kinderen hier zichzelf laten zien hoe prachtig ze zijn. En dit ook zelf gaan ervaren. Maar dat is nog maar het begin. Kinderyoga op scholen in het reguliere lesprogramma is de toekomst. De tendens van een burn-out bij jonge kinderen willen we immers niet voortzetten!

Kom een keer samen met je kind kijken naar de kinderyogales van De Balansboom in Budel! Wekelijks besteden we, aan de hand van thema’s, aandacht aan de kwaliteiten en het stevig staan van elk kind. Ook voor jouw kind!!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *