Druk, druk

abstract-1239439_960_720

We leven momenteel in een snelle maatschappij. Als je aan iemand vraagt hoe het gaat is het antwoord negen van de tien keer “druk, druk!”

Lange tijd heb ik volgehouden dat je je druk maakt zoveel als je zelf wilt. We bouwen immers zelf onze agenda zo vol! Heb ik behoefte aan een avondje rust dan blijf ik gewoon op de bank en kijk ter ontspanning Goede tijden. Echter, we willen met van alles meedoen en overal van op de hoogte zijn. Als ik naar mijn eigen agenda kijk, zit deze vol met vaste dingen. Werk van mij, werk van mijn man, schooltijden van de kinderen, sporten en clubjes van de kinderen zijn vaste dingen die wekelijks op de agenda staan. Dingen die naar mijn idee moeten. Echter tijd die er over blijft is vrij in te delen. Het is vervolgens een eigen keuze om nog een sport voor jezelf te doen, een eigen keuze om ook nog sociale contacten te hebben in de vorm van verjaardagen, feestjes of gewone bezoekjes.

Ik heb lange tijd volgehouden het beheer over mijn eigen agenda te kunnen hebben. Zelf rustmomenten in te bouwen als ik het nodig heb. De laatste tijd merk ik echter dat de druk in mijn agenda ook de overhand krijgt. En misschien gaat het nog niet zo zeer over de druk in mijn agenda maar meer over de druk in mijn hoofd die vat op mij krijgt.

Twee banen binnen 1 huishouden die afgestemd moeten worden. Schooltijden die daar tussendoor fietsen. Halen en brengen van de kinderen van en naar school. Sportclubjes inclusief halen en brengen. Een opleiding energetisch therapie die ik aan het afronden ben. Dan ook nog drie keer in de week therapie voor de rug (o.a. door alle drukte?). Ook nog willen sporten en dan ook nog alle sociale activiteiten die zijn aandacht vragen. Tot slot ben ik nog bezig De Balansboom te laten groeien, het geven van kinderyoga en alle nieuwe idee├źn die in mijn hoofd borrelen. Een ander wordt al moe als ik mijn weekschema benoem. Ik moet bekennen, niet zozeer mijn volle agenda maar meer de drukte in mijn hoofd die dit alles vraagt, gaat me de laatste tijd parten spelen.

Wat doe ik mezelf aan, bedenk ik me?. Bij mij in mijn hoofd, bij de ander het rennen van afspraak naar afspraak. Waarom kwellen we onszelf zo daarin? Doen we dat uit vrije wil? Zomaar? Zonder dat iemand ons dwingt? Omdat we alles mee willen maken? Omdat we onszelf willen ontwikkelen? Omdat we ook nog de zorg voor de mensen om ons heen goed willen doen? Al deze feiten spelen ongetwijfeld een rol. En we kunnen er nog vele aan toevoegen. Maar waar blijft dan het zorgen voor onszelf? Het bewust leven zodat je op het eind van je leven kunt zeggen “ik heb een goed leven gehad” in plaats van “ik ben door mijn leven gerend”. Laten we meer keuzes gaan maken. Bewuster kiezen wat we wel en niet doen. Bewuster ook ons hoofd en onze gedachten rust geven en daarmee rust in ons hoofd gaan krijgen. Zodat we op het eind van ons leven kunnen zeggen: “ik heb van mijn leven genoten”. Zo moet het leven gaan. Ik ga eraan beginnen. Vandaag is de eerste dag van mijn veranderd perspectief. Doe je mee?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *